इश्‍कबाजां'चा दुसरा अध्याय

"एक दुसरे के जरुरी हिस्से हैं, ये एक कहानी के तीन किस्से हैं' असं म्हणत इश्‍कबाज या मालिकेत दाखवलेली तीन भावांची गोष्ट इतकी हीट ठरली, की खास "लोकाग्रहास्तव' त्याच पात्रांना, त्याच कलाकारांना घेऊन तिची जत्रेत हरवलेली बहीण शोभावी अशी "दिल बोले ओबेरॉय' ही मालिका येतेय. भारतीय टेलिव्हिजनवरील या वेगळ्या प्रयोगाविषयी... 

गेल्या वर्षी 27 जुलैला इश्‍कबाज ही मालिका सुरू झाली. ओबेरॉय खानदानाची ही गोष्ट होती तीन भावांची. हे तीन भाऊ आणि त्यांचं बॉंडिंग पब्लिकला इतकं अपील झालं, की ती सोशल मीडियावर रॉकिंग ठरली. ट्विटर, फेसबुक, यू-ट्युबवर त्यावर इतक्‍या कमेंट पडताहेत, की... 
या तीन भावासांठी तीन वेगवेगळी लव्हसॉंग आहेत, त्यांचे वेगवेगळे व्हिडीयोही आहेत. ज्याचे रिंगटोन त्यांच्या अनेक फॅनच्या फोनवर वाजताहेत. या तिघांची एण्ट्री जेव्हा होते तेव्हा त्यांचे स्वतःचे असे म्युझिक वाजते. तेही लोकप्रिय आहे. थोडक्‍यात, सब कमाल का चल रहा था, और कॉम्पिटिशन शुरू हो गई. तीही याच मालिकेच्या एक्‍स्टेन्शन असलेल्या मालिकेकडून... 
या नव्या मालिकेचं नाव आहे "दिल बोले ओबेरॉय'. इश्‍कबाज जे पाहतात, त्यांना यामागचा संदर्भ कळेलच. 
ही मालिका सुरू होतेय स्टार प्लसवरच, पण खरं सांगायचं तर ही मालिका जास्त पाहिली जाते हॉट स्टार या ऍपवरच. 
व्हॅलेंटाईन डेच्या आदल्या दिवसापासून म्हणजेच 13 फेब्रुवारीपासून ही स्टारवर आणि हॉट स्टारवर दिसू लागेल. 
भारतीय टेलिव्हिजनवर हा अशा प्रकारचा पहिलाच प्रयत्न असावा. अमेरिकेत फ्रेंड्‌स या सिरीजचे 10 सीझन झाले आहेत. त्यातील कलाकार आणि पात्रं खूप आवडल्याने त्यांचा एक वेगळा प्रवास दाखवण्यासाठी एक नवी मालिका आखण्यात आली होती, पण ती होती वेबसाईटपुरती मर्यादित. "दिल बोले ओबेरॉय' ही मालिकासुद्धा सुरुवातीला स्टारच्या हॉट स्टार ऍपवरच दाखवावी असं ठरत होतं, पण त्यानंतर वाहिनी आणि प्रॉडक्‍शन हाऊस यांनी मिळून ठरवलं, की ती एक वेगळी मालिकाच असावी आणि ती इश्‍कबाजनंतरच्या स्लॉटलाच अर्धा तास ठेवावी असं ठरलं. 
मालिकेचे प्रोमो वाहिनीवर झळकू लागल्यानंतर इश्‍कबाज मालिकेचा ऑनलाईन प्रेक्षकवर्ग प्रचंड खूश झालाय, की त्यांचे थॅंक्‍यू मेसेज, ट्विटस्‌ अजूनही सुरू आहेत. गुल खान आणि करिश्‍मा जैन यांच्या फोर लायन्स फिल्म या प्रॉडक्‍शन हाऊसने इश्‍कबाज सीरियलची कल्पना स्टार वाहिनीवर मांडली होती. ही मालिका सुरू झाली तेव्हा तीन भावांची गोष्ट असलेली ही मालिका प्रेक्षकांना कितपत रुचेल असं वाटलं होतं, पण शिवाय, ओमकारा आणि रुद्र या तीन ओबेरॉय ब्रदर्सनी या मालिकेतून अशी काही जादू केली, की प्रेक्षक त्यांच्या आवडत्या मध्यवर्ती भूमिका करणाऱ्या नायिकांना विसरले. एखादी नायिका मध्यवर्ती असलेली मालिकाच हीट होते हा समज या मालिकेने खोटा ठरवला. 
एकाच मालिकेचं हे एक्‍स्टेन्शन मांडण्याचं पाऊल पहिलं असलं, तरी मागोमाग इतर अनेकही त्यांच्यामागोमाग येऊ शकतील. आपली "कॉपीबाज' मनोवृत्ती लक्षात घेता ते नाकारता येत नाहीच... 

कोण आहेत इश्‍कबाज? 
इश्‍कबाज ही मालिका म्हणजे तीन चुलतभावांची गोष्ट. त्यांचं ओबेरॉय कुटुंब एक प्रतिष्ठित गडगंज श्रीमंती अनुभवत आहे. आजी, काका, काकी, आई, बाबा, बहीण हे तिघे भाऊ आणि मोठा भाऊ शिवायची बायको असं हे यांचं ओबेरॉय खानदान. या खानदानाचा रुबाब तुम्हाला प्रत्यक्ष मालिका पाहताना कळेलच, कारण यातला शिवाय राग आला की एक दिवसाआड आपला किमती फोन फेकून देतो. या कुटुंबाला त्यांच्या दादीने मायेने एकत्र बांधून ठेवलंय. तिचा मान राखत या कुटुंबाला असंच एकसंध ठेवायची जबाबदारी या तीन ओबेरॉय ब्रदर्सवर आहे आणि ते तिघेही ही जबाबदारी मस्त पार पाडतायत. बिझनेसमन शिवायला फक्त खानदान महत्त्वाचं वाटतं. ओमकारा हा शिल्पकलेत पारंगत आहे; तर रुद्र हा कॉलेजला जाणारा फ्लर्टी मुलगा आहे. हे तिघे भाऊ अर्धा तास प्रेक्षकांना बांधून ठेवतात. 
शिवाय आहे नकुल मेहता, ओमकारा आहे कुणाल जयसिंग आणि रुद्र आहे लिनेश माट्टू. 

ऑनलाईन चस्का... 
इश्‍कबाजांना (त्याच पात्रांना, त्याच कलाकारांना) घेऊन दुसरी मालिका आणण्याचा विचार प्रत्यक्षात आणण्यामागे या मालिकेच्या ऑनलाईन प्रेक्षकांचा मोठा वाटा आहे. कारण ही मालिका ऑनलाईन बघणारा प्रेक्षकवर्ग बऱ्याच मोठ्या प्रमाणात आहे. इंडिया फोरमकडून दर आठवड्याला डेली सोपचा "चस्का मीटर' लावला जातो. इथे आपल्या आवडत्या मालिकांना ऑनलाईन मतदान करायचं असतं. त्या मतदानावर त्या आठवड्यातील मालिकांची रॅकिंग ठरते. या रॅकिंगमध्ये नेहमी "इश्‍कबाज' आणि "कुछ रंग प्यार के ऐसे ही' या दोन मालिका आलटूनपालटून नंबर वनला असतात. 
सध्या मालिकेत मोठ्या भावाची म्हणजे "द शिवाय सिंग ओबोरॉय'ची लवस्टोरी दाखवली जातेय. त्यात नकुलबरोबर सुरभी चांदना ही अभिनेत्री त्याच्या पत्नीची भूमिका करतेय. या दोघांची जोडीही प्रेक्षकांना प्रचंड आवडतेय. अगदी इतकं, की ऑनलाईन प्रेक्षक शिवाय आणि अनिकाचा असा असा सीन घ्या असं चक्क ट्विट करून सांगतात. हिंदी मालिकांमधील आघाडीची लेखिका हरनीत सिंग यांनी मा मालिकेची कथा, पटकथा लिहिलीय आणि प्रसिद्ध संवादलेखक जोडी दिव्य शर्मा आणि अपराजिता शर्मा यांनी या मालिकेचे संवाद लिहिले आहेत. हे तीन भाऊ आणि अनिका या पात्राच्या तोंडचे संवाद ऐकताना इतकं मनोरंजन होतं, की दिन बन जाता है. 
या मालिकेतील खास गोष्ट म्हणजे ओब्रो मोमेंट. या मोमेंटमध्ये इतर कुणाला एण्ट्री नसते. घरात स्वयंपाक करणारे शेफ असले तरी या तीन भावांना आपल्या हाताने स्वयंपाक करायला खूप आवडतो. खास करून शिवायचा बिझनेसबरोबरच स्वयंपाक करण्यातही हातखंडा आहे. त्याला कॉण्टिनेंटल रेसिपी खूप छान जमतात आणि अधूनमधून तो पंजाबी डीश करून आपल्या कुटुंबाला खूश करतो. आपल्या बायकोलाही तो आपल्या हातची पण तिची आवडती पुरी-भाजी खायला घालतो. तीही तुपात तळलेली. हे तीन भाऊ ज्या ज्या सीनमध्ये एकत्र येतात तेव्हा त्यांची एक पंचलाईन ठरलेली असते. दिल बोले ओबेरॉय...

पूर्वप्रसिद्धी सकाळ मुंबई आवृत्ती  ११ फेब्रुवारी २०१७

साहित्य सरोवरातले राजहंस

ज्येष्ठ लेखक, कथाकार वामन होवाळ यांचे नुकतेच निधन झाले. त्यांच्या कथेनं आणि त्यांच्या कथाकथन शैलीने अनेकांना साहित्य सरोवरात मनसोक्त डुंबण्याची पर्वणी दिली. आपणच लिहिलेलं लेखन अनोख्या शैलीत सादर करण्याची हातोटी मोजक्‍याच साहित्यिकांपाशी असते. होवाळ त्यापैकी एक. त्यांच्याविषयीच्या आठवणी अनेक आहेत; पण ही एक खास आठवण कॉलेजमधील त्यांच्या कथाकथनाची...

आठवणींच्या पाकळ्या गळून पडत नाहीत, तर त्या आठवणींच्या कळ्या होऊन मनात फुलत राहतात. कारण आठवणींना अंत नसतोच. तशीच ही आठवण लेखक वामन होवाळांविषयीची. 
मराठीच्या पाठ्यपुस्तकातून अनेक लेखक भेटायचे. काही लेखकांशी लगेच गट्टी व्हायची. काही लेखक समजून घेण्यासाठी मराठी शिकवणाऱ्या बाईंची मदत घ्यावी लागायची. नुकतीच वाचनाची आवड लागली होती, तेव्हा पुस्तकांची कमतरता भासायची. मग इतर इयत्तेतल्या मुलांची मराठी भाषेची पुस्तकं घेऊन वेगळं काही वाचल्याचा आनंद त्या वेळी मिळायचा. मग हळूहळू ग्रंथालयात गेल्यावर लेखकांशी आणि त्यांच्या पुस्तकांशी रोजच भेटी होऊ लागल्या. अशाच वाचनातून लेखक वामन होवाळ यांच्या काही कथा वाचनात आल्या. 
कॉलेजमध्ये गेल्यावर मराठी वाङमय मंडळाच्या विविध उपक्रमात भाग घेऊ लागले आणि मंडळासाठी कार्यक्रम आखण्याच्या गटात सामील झाले. एके दिवशी आमच्या विल्सन कॉलेजच्या मराठी विभागप्रमुख तारकरबाई म्हणाल्या, आपल्या वाङ्‌मय मंडळाच्या कार्यक्रमात वामन होवाळ येणार आहेत. ते आपल्या काही निवडक कथा सादर करतील. याआधी आम्ही कधीही त्यांना कथा सादर करताना पाहिलं नव्हतं. त्यामुळे शंका की कॉलेजमधली मुलं सरांचा कार्यक्रम होईपर्यंत एकाजागी नीट बसतील ना? की चुळबुळ करतील किंवा त्यांच्या लेक्‍चरची वेळ झाली म्हणून निघून जातील? त्यातून कार्यक्रम सादर करायला आम्हाला कॉलेज हॉलच मिळाला होता. एरव्ही आम्ही मराठीचे प्रोग्राम्स एखाद्या छोट्याशा बंदीस्त वर्गातच करत असू. कारण मुलं कमी यायची. ठरल्या वेळेप्रमाणे वामन होवाळ कॉलेज गेटपाशी आले. आमच्या कॉलेजच्या मुलांनी त्यांचं स्वागत केलं आणि त्यांना चहापानासाठी एका खोलीत नेलं. तेव्हा आमच्या मराठीच्या बाई होवाळांना म्हणाल्या, कार्यक्रमाला मुलं कमी असली तरी सांभाळून घ्या. दुसऱ्या लेक्‍चरसाठी मध्येच मुलं उठून जाऊ लागली, तर दुर्लक्ष करा त्यांच्याकडे. होवाळांना बाईंची चिंता कळली. ते म्हणाले, ठीक आहे काहीच हरकत नाही, ती कॉलेजमधली मुलं आहेत. त्यांना त्यांच्या आवडीनं सवडीनं कथा ऐकू द्या. ती मुलं आहेत, कंटाळा करणार, मधेच उठणार, हे चालायचच. चला आपण हॉलमध्ये जाऊ.
वामन होवाळ हॉलमध्ये आले, तेव्हा अर्धाच हॉल भरला होता. कार्यक्रमाच्या निवेदिकेने त्यांची ओळख करून दिली. मग होवाळांनी गमती जमती करत कथाकथनाला सुरुवात केली. बघता बघता अर्धा असलेला हॉल तुडुंब भरला आणि मागच्या रांगेत काही मुलं उभी राहून कथा ऐकू लागली. या वेळी त्यांनी बेनवाड, येळकोट, वारसदार आणि वाटा आडवाटा या संग्रहातील एकेक कथा सादर केली.
आमच्यासारख्या शहरी मुलांना त्यांच्या कथेतला गावरान गोडवा अतिशय भावला. त्या कार्यक्रमापुरतं आमच्या कॉलेजचं नेहमी इंग्रजाळलेलं वातावरण बदललं होतं. कॉलेजमधले यंग ड्यूड, गाईज आणि फॅशनेबल मुली शेताच्या बांदावर एखादं कणिस हाती घेऊन हुंदडणारे पोरगा-पोरगी झाले होते. वामन होवाळांच्या कथनशैलीने सगळेच गावच्या विश्वात पोहोचले होते. मुलांना कथाकथनात दंग बघून आमच्या मराठीच्या बाईंनाही खूप आनंद झाला. मराठी वाङ्‌मय मंडळाच्या कार्यक्रमाला तेही कथाकथनाच्या पहिल्यांदा एवढ्या मोठ्या प्रमाणात गर्दी झाली होती.
आपल्यातलं गावचं गावपण टिकवूनही मनानं मोठ्ठ व्हायचं, हे त्यांच्या कथनातून आम्हाला समजलं. गावंढळपणातही एक वेगळा स्मार्टनेस दडला आहे, हेही समजलं. कार्यक्रमाच्या शेवटी मराठीच्या बाईंनी खास बीएच्या विद्यार्थ्यांशी बोलायला होवाळांना सांगितलं, तेव्हा आम्हीही दरवाज्यातून डोकावत होतोच. तेव्हा त्यांची दोन वाक्‍यं कानावर पडली. ‘तुम्हाला मी अधिक काय सांगू? तुम्ही साहित्याचे विद्यार्थी. फक्त एक करा की, या साहित्य सरोवरावरून उडणारे बगळे होऊ नका. तर या साहित्य सरोवरात मनसोक्त डुंबा... स्वतः आनंद घ्या आणि इतरांनाही द्या.’
कॉलेजच्या आमच्या मंडळात मग खूप साहित्यिक कार्यक्रम होत राहिले. अजूनही होतात. बाई आम्हाला माजी विद्यार्थी म्हणून बोलावतात आणि त्यानिमित्ताने अशा वामन होवाळांसारख्या साहित्यातील राजहंसाना भेटल्याचं समाधान आम्हाला मिळतं. मग त्यांच्या आठवणींच्या कळ्या होऊन त्याचा सुगंध मनात भरून राहतो.

 पूर्वप्रसिध्दी सकाळ मुंबई आवृत्ती डिसेंबर २०१६

अभिनेत्या लेखकाची गोष्ट

‘एव्हरीबडी वॉन्ट्‌स स्टोरीज फ्रॉम रायटर; बट नो बडी वॉन्ट्‌स रायटरर्स स्टोरी’ असं कुठेतरी वाचलं होतं. पण स्वतःमधल्या अभिनेत्याला शोधता शोधता लेखनाची समृद्ध वाट चोखाळणाऱ्या अभिजित गुरू नावाच्या लेखकाची गोष्ट फारच इंटरेस्टिंग आहे. 

तो मूळचा नागपूरचा. कॉलेजच्या ग्रुपमध्येच त्याला स्वतःमधील अभिनेता, लेखक आणि दिग्दर्शक सापडला. ‘एक होता राजा’ ही त्याने लिहिलेली पहिली एकांकिका. या एकांकिकेला सर्वोकृष्ट एकांकिकेसह, अभिनय, दिग्दर्शन आणि लेखनाचा पुरस्कार मिळाला. मग पुढे राज्य नाट्य-स्पर्धेत खूप बक्षिसे त्याने पटकावली. तेव्हा सगळे जण म्हणायचे, ‘अरे, तू खूप छान लिहितोस.’ पण तो त्याकडे दुर्लक्ष करायचा. नागपूरमध्ये बऱ्यापैकी एकांकिका वगैरे लिहून, अभिनय, दिग्दर्शन करून स्वतःला अजमावण्यासाठी त्याने मुंबई गाठली. त्याला अभिनय करायचा होता. 

मुंबईत आल्यावर तो बऱ्याच ठिकाणी कामासाठी जात होता आणि नकार पचवून घरी परतायचा. पुन्हा नव्या जिद्दीने प्रयत्न करायचा. आपण इलेक्‍ट्रॉनिक मीडिया समजून घेतला पाहिजे, या इच्छेने त्याला स्वस्थ बसू दिलं नाही. मीडिया शिकायचा असेल तर सहायक म्हणून काम करायला हवं. मग तो ‘बंधन’ मालिकेसाठी सहायक दिग्दर्शक म्हणून काम करू लागला. आधी मालिकेची स्टोरीलाईन लिहिली जाते. मग कथा लिहिली जाते.

कथाविस्तार होतो आणि पटकथा संवाद लिहिले जातात. त्याला हा माध्यमातला फरक कळू लागला. मालिका लेखन करताना बोलीभाषा, साधी सोपी भाषा लिहावी लागते. भाषा पुस्तकी असू नये. एकच माणूस खूप वेळ बोलतोय, असं होता कामा नये किंवा एकच दृश्‍य फार काळ लांबलंय असं होऊ नये, हे समजू लागलं. पण तरीही त्याला आत्मविश्‍वास वाटत नव्हता. 

मग तो काही दिवसांसाठी पुन्हा नागपूरला गेला. तिथे सगळी माणसं त्याच्या लेखनाची दिवाणी होती. ती त्याला विचारू लागली. ‘अरे, तू छान लिहायचास ना! काय झालं, लेखन का करत नाहीयेस?’ तिथून परतल्यावर त्याने मनाशी निश्‍चय केला की येस्स! लेखन ही गोष्ट आपल्याला छान जमतेय. मग यातच पुढे जायचं आणि लेखनासाठी त्याने स्वतःला झोकून दिलं. ‘गाणे तुमचे आमचे’ या कार्यक्रमाचे १०० एपिसोड अभिजीतने लिहिले. तिथे त्याचं नाव लेखक म्हणून छोट्या पडद्यावर पहिल्यांदा झळकलं. मग तो लेखनाच्याच संधी शोधू लागला. एकदा त्याने नंबर मिळवून चिन्मय मांडलेकर यांना फोन केला. मांडलेकर तेव्हा चार मालिका लिहित होते. त्यांनी अभिजितला विचारलं, ‘तू संवादलेखन करशील का?’ आणि त्यांनी त्याला एक सीन लिहायला सांगितला. त्याने १५ मिनिटात तो सिन लिहून दाखवला आणि त्याच क्षणी त्याची ‘अवघाची संसार’ या मालिकेसाठी संवादलेखक म्हणून निवड झाली. त्यानंतर अभिजितच्या लेखणीला क्षणाचीही उसंत मिळाली नाही. 

त्याने ‘अवघाची संसार’ मालिकेची नंतर पटकथा-लेखक आणि संवादलेखक अशी दुहेरी जबाबदारी समर्थपणे पेलली. त्याने आतापर्यंत १५-२० मालिका लिहिल्या आहेत. त्यानंतर त्याने तीन व्यावसायिक नाटकं लिहिली. तो सलग आठ वर्षे मालिका लेखन करतोय आणि तेही तेवढ्याच उत्साहाने. त्याची ‘माझ्या नवऱ्याची बायको’ ही मालिका सुरू झाल्यापासून टॉप ५ मालिकांच्या यादीत आहे आणि गेले चार आठवडे ती नंबर एकची मालिका ठरली आहे. राधिकाच्या पात्राला त्याने दिलेला नागपुरी ठसका प्रेक्षकांना आवडतोय.  

अभिजितला मराठीत इंग्रजी मालिकांसारख्या वेगळ्या वाटेवरच्या मालिका लिहिण्याची जबरदस्त इच्छा आहे. सध्या तो मालिकालेखन एन्जॉय करतोच आहे. त्यासोबत चित्रपटलेखन आणि नाट्य-लेखनालाही वेळ देतोय. त्याचं ‘तीन पायांची शर्यत’ हे नाटक सध्या रंगभूमीवर प्रेक्षकांच्या पसंतीस उतरलं आहे. इथेही त्याचं कौतुक होतंय. असा हा अभिनेता लेखक अधूनमधून अभिनेता होण्याची हौसही पुरवत असतो आणि लेखन क्षेत्रातली त्याची यशस्वी भरारी तर आपल्यासमोर आहेच. अशी ही एका यशस्वी, मनस्वी आणि प्रयोगशील अभिनेत्या लेखकाची गोष्ट. पण त्याला वाटतंय, हा तर त्याच्या यशाचा पहिला एपिसोड आहे. अजून त्याला खूप लिहायचं आहे...

पूर्वप्रसिद्धी सकाळ मुंबई आवृत्ती १७ जानेवारी २०१७

गावचं घर

गावचं घर सोडून चाकरमानी मुंबईत येणारे चाकरमानी शहरात राहत असले तरी त्यांच्या मनात वसत असतं ते त्यांचं गावचं घर. ही एक अशी समृद्ध परंपरा आहे; जी कोकणातल्या माणसाने जीवापाड जपलीय. सेकंड होम, वीकेंड होम, फार्म हाऊसपेक्षा भावणारं हे आपलं हक्काचं गावचं घर...


पलीकडे ओढ्यावर, माझं गाव ते सुंदर
झाडाझुडपात आहे, लपलेलं माझं घर

बालभारतीच्या पुस्तकातली ही कविता शहरी फ्लॅटमध्ये खिडकीपाशी कॉफी पिताना अधूनमधून आठवत राहते आणि चेहऱ्यावर गोड स्माईल येतं. मग गावाकडचे दिवस आठवतात. लगेचच भावंडांना, मित्रांना मॅसेज, फोनाफोनी होते. या वर्षी मे महिन्यात गावी जायचा प्लॅन आखूया का? अशी विचारणा होते. मग भरभर सारी चक्रं फिरू लागतात. ऑफिसमध्ये काय सांगायचं किंवा एखाद्या वीकेन्डलाच जाऊया का, की एक-दोन दिवसाची सरप्राईज व्हिजीट द्यायची? आजी-आजोबा खूप खूश होतील. असं सगळं एकामागून एक आठवणींची पूर्तता करणं सुरू होतं. 
"गावी जाऊया' हे दोन शब्द कोकणातल्या माणसांना फारच जिव्हाळ्याचे आहेत. गावी जायच्या ओढीने कोकणी माणूस काहीही कारणं सांगेल आणि दोन दिवसांसाठी का होईना; गावी जाऊन येईल. फार्म हाऊस, सेकंड होम, वीकेन्ड होम अशा घराच्या सगळ्या संकल्पना सोडून कोकणातल्या माणसांनी एक वेगळीच संकल्पना प्रत्यक्षात आणली आहे, ती म्हणजे शहरात राहूनही गावचं घर जपायचं.
पण गाव भी और शहर भी... असं दोन्ही सांभाळणं सोप्पं नाहीय बरं का! ही तारेवरची कसरत 
फक्त कोकणातल्या माणसांनाच जमते. काही जण अतिशय जीवापाड जपतात ही परंपरा. आता तुम्ही म्हणाल, ही कसली परंपरा?
हो, ही परंपराच आहे. आजवर या परंपरेविषयी कुठेच काही लिहिलं गेलं नाहीय. किंवा कुठले नियमही नाहीत. तरीही ही परंपरा वर्षानुवर्षं सुरू आहे. शिक्षण आणि नोकरीच्या शोधात कोकणातील माणसं शहरात गेली. तिथे राहिली; पण गावाला विसरली नाहीत. मे महिना, जत्रा, शिमगा, गणेशोत्सव असे वेगवेगळे सण-उत्सव, सुट्यांचे दिवस सारं काही नीट मॅनेज करून कोकणातली माणसं गावची वाट धरतात आणि त्यांची कोकण रेल्वे त्यांच्यासोबत आहेच. गावची तरुण पिढी शहरात राहत असली तरी हमखास वर्षातून दोनदा तरी गावी चक्कर मारून जातातच. असं हे कोकणी माणसाने मनात आणि प्रत्यक्षात जपलेलं गाव. आता त्याला एक वेगळंच स्वरूप येतंय. शहरात स्थिरस्थावर झाल्यावर गावी येऊन आपलं जुनं झालेलं घर डागडुजी करून किंवा पुन्हा बांधण्याचा ट्रेंड सध्या कोकणात सुरू आहे. जमिनीच्या वादातून शेजाऱ्यांना किंवा नात्यातल्याच माणसांना 'ट्रॉल' करणारा आणि होणारा कोकणी माणूस गावच्या घराच्या विषयाने हळवा होतो. 
फॅशन आपले सगळीकडे पाय पसरत असताना यापासून गावचं घर अलिप्त कसं राहील? कोकणातील काही श्रीमंत माणसं गावच्या जमिनीत दोन-तीन मजली बंगला बांधताना दिसतात. ही एक फॅशनच झालीय अलीकडे. बंगला बांधायचा आणि आजूबाजूला नारळ-काजू-पोफळी-केळींची बाग करायची. मग त्याची देखरेख करण्यासाठी एक-दोन केअर-टेकर ठेवायचे; तर काही जणांचा कोकणातील वातावरणाला साजेसं कौलारू घर बांधण्याकडे कल आहे. घर, समोर अंगण, अंगणात तुळशी वृंदावन, तुळशी वृंदावनाशेजारीच फुलांची बाग, घराच्या बाजूला किंवा मागच्या बाजूला परसबाग, तिथेच विहीर, पुढे भातशेती असं सगळं पद्धतशीर आणि सुखसोईंनी युक्त गावचं घर बनतं. काही घरांमध्ये फक्त ज्येष्ठ मंडळीच दिसतात. पण सणासुदीला आणि मे महिन्याच्या म्हणजे कोकणी मेव्याच्या दिवसात अख्खं गाव फुलून जातं.
एखाद्या घरात दोन भाऊ किंवा तीन भाऊ असतील, तर ते आलटून-पालटून शहरातील आपला नोकरी-व्यवसाय सांभाळून गावचं घर राखतात. तर काही ठिकाणी एकुलता एक मुलगा असेल तर त्याची मात्र तारेवरची कसरत सुरू होते. काहींनी तर एकुलता एक असूनही लग्न झाल्यावर मुलगा शहरात आणि त्याची बायको गावी राहणार, असं ठरवून गावचं घर सांभाळलं आहे. अशी काही जोडपी तुम्हाला कोकणातल्या गावी सापडतीलच. काही मुलांची लग्न होतानाच वधूसाठी अट घातली जाते. ती अशी, की मुलीला गावचं सगळं सांभाळता आलं पाहिजे. तिला गावची सगळी माहिती हवी. मगच ती सोयरीक जुळते. गावच्या घराचं दार बंद राहणं, या गोष्टीची कोकणी माणसाला फार भीती वाटते. त्यामुळे घराचं दार बंद राहू नये याची खबरदारी कोकणी माणूस घेतो. म्हणूनच गावचं घर ही परंपरा कोकणातून वर्षानुवर्ष जोपासली जातेय. 
"पिवळे तांबूस ऊन कोवळे पसरे चौफेर, ओढा नेऊ सोने वाटे वाहुनिया दूर...' यातली गंमत अनुभवायची असेल तर गावचं घर याशिवाय दुसरा ऑप्शनच नाही...
चला तर मग निघूया..

पूर्वप्रसिद्धी सकाळ मुंबई आवृत्ती एप्रिल २०१७

'अॅप'ली मालिका... कधीही, कोठेही!

सध्या वेगवेगळ्या वाहिन्यांनी आपापले अॅप आणले आहेत. मालिकांचे दिवाणे असलेल्या प्रेक्षकांना त्यामुळे त्यांच्या आवडीच्या मालिका कधीही, कुठेही पहाता येतात; पण त्यामुळे आता चर्चा सुरू झालीय. हा केबलला पर्याय ठरू शकतो, की हे अॅप लॉन्च करून वाहिनीने आपलाच प्राईम टाईमचा प्रेक्षक गमावला आहे? त्याचे उत्तर शोधण्याचा हा प्रयत्न...

स्मार्टफोन येता घरी, केबलवाला जाईल माघारी... हे शक्‍य आहे? हो अगदी अवश्‍य. दर महिन्याला केबल पॅकेजचे 400 रुपये वसूल करत फिरणाऱ्या केबलवाल्याला आता तुम्ही हमखास बायबाय करू शकता. कारण तुमच्याकडे आहे स्मार्ट फोन. मग हवाय कशाला केबलवाला? तुमच्या स्मार्ट फोनमध्ये तुम्ही स्टार, झी आणि कलर्स समूहाच्या वाहिन्यांची ऍप डाऊनलोड केलीत की झालं... 

खरंतर वाहिन्यांची ऍप येऊन तशी 4 वर्षं होत आलीत; पण आकडेवारी सांगते की गेल्या वर्षीपासूनच ऍप प्रत्यक्ष डाऊनलोड करून पाहणाऱ्यांच्या संख्येत वाढ झालीय. यामध्ये स्टार प्लस, झी टीव्ही आणि कलर्स वाहिनीवरील मालिका ऍपवर पाहणाऱ्यांची संख्या जास्त आहे. खच्चून भरलेल्या लोकलमध्ये, प्लॅटफॉर्मवरच्या वाय-फाय झोनमध्ये किंवा खास उपलब्ध करून दिलेल्या वाय-फाय झोनमध्ये जाऊन मालिका पाहणारे अनेक आहेत. हॉटस्टारसारख्या ऍपमध्ये वाय-फाय झोनमध्ये गेल्यावर मालिकांच्या एपिसोडचे व्हिडीयो डाऊनलोड करून मग ते ऑफलाईन बघता येतात. (युट्यूबवरही ही सोय आधीपासून आहेच) मग हे ऑफलाईन व्हिडीयो आपल्याला 24 तासासाठी सेव्ह करता येतात, हवे तेव्हा पाहता येतात. 

टीव्हीच्या तुलनेत ऍपवर जाहिरातीही कमी असतात. सुरुवातीला तर एखादीच असायची; पण गेल्या वर्षभरात ऑनलाईन प्रेक्षकसंख्या वाढल्यामुळे जाहिरातींचे प्रमाण तीन ते चार झाले आहे. स्टार प्लस आणि कलर्स वाहिनीवर मालिका संध्याकाळी प्राईम टाईम स्लॉटमध्ये प्रसारित झाल्यावर त्या मालिकांचे 2-3 मिनिटांचे टीझर यूट्यूबर टाकण्यात येतात. तिथेच मालिकेचा पूर्ण एपिसोड पाहण्याची लिंक देण्यात येते. झी टीव्ही आणि झी मराठीवरील मालिकांचे मात्र 8 ते 10 मिनिटांच्या एपिसोडचे मिनी रूप यूट्यूबवर टाकण्यात येते. त्याचबरोबर मालिकेतील एखादा बेस्ट सीन 4-5 मिनिटांचा यूट्यूबर टाकण्यात येतो. आणि मग सविस्तर भाग पाहण्यासाठी ऍपची लिंक देण्यात येते. हॉटस्टार, वूट आणि ओझी या तिन्ही ऍपवर हिंदी, मराठी आणि इतर प्रादेशिक भाषांतील सिनेमे पाहण्याची सुविधा आहे. हे सिनेमे आधी वाहिनीवर प्रसारित करून मग ते काही दिवसानंतर किंवा महिन्यांनंतर ऍपवर दाखवण्यात येतात. त्याचबरोबर काही लोकप्रिय सिनेमा ठराविक रक्कम आकारून तेही या ऍपवर दाखवले जातात. त्यामुळे तीन किंवा दोन तासांचा सिनेमा तुम्ही अधेमध्ये ब्रेक घेत पाहू शकता. 

या सर्व ऍप्समध्ये प्रेक्षकांना आपल्याकडेच खेचण्याची चढाओढ लागली आहे. त्यामुळे काही ऍप्स खास ऍप्सच्या प्रेक्षकांसाठी वेबसिरिज बनवून प्रेक्षकांना आपलेसे करताना दिसतायत. यासाठी विविध वाहिन्यांनी खास ऑनलाईन कॉन्टेन्ट निर्माण करण्यासाठी टीमही बनवली आहे. 
हॉटस्टार ऍपवर मालिका दुसऱ्या दिवशी पाहता येतात; तर ओ झी ऍपवर त्याच दिवशी रात्री तुम्हाला त्या दिवशी प्रसारित झालेल्या मालिका पाहायला मिळतात. हे वेगळेपण म्हणता येईल किंवा याच मुद्दावरून या दोन ऍपमध्ये स्पर्धा होऊ शकते. 
थोडक्‍यात टीआरपीचे वॉर आता छोट्या पडद्यावरून अति छोट्या पडद्यावर आलेय तर! 

ऍपची गर्दीच गर्दी 
स्टार ग्रुपचे हॉटस्टार ऍप, झी ग्रुपचे ओ झी ऍप, कलर्स ग्रुपचे वूट ऍप, सोनी एन्टरटेनमेंटचं सोनी लिव या वाहिन्यांच्या लोकप्रिय ऍपची स्पर्धा टीव्हीएफ (द व्हायरल फीवर) या यूट्यूब चॅनेलच्या ऍपशी आहे. आता तर काही गाजलेली यू'ट्यूबर चॅनेल्स ऍपच्या स्वरूपात दाखल होऊ लागली आहेत; पण टीव्हीएफने त्यांना कडी टक्कर दिली आहे. त्याचबरोबर स्कूपवूप, शुद्ध देसी गाने, बीईंग इंडियनसारखी वेबसाईट बेस मंडळीही एखाद्या गाजलेल्या मुद्द्यावर छोटे छोटे विनोदी, तर कधी गंभीर आशय मांडणारे, तर कधी भारतीय मनाला साद घाललणारे व्हिडीयो बनवून ऑनलाईनविश्‍वात मनोरंजन धमाका करतात. आता तर मालिकाविश्‍वातील राणी एकता कपूर तिचं "अल्ट बालाजी' हे ऍप घेऊन प्रेक्षकांच्या भेटीला आलीय. यावर बालाजीने निर्मिती केलेले सिनेमे आणि खास वेबसिरिज इथे पाहता येतील. त्यामुळे ही स्पर्धा आता अधिक तीव्र होईल. 

फायदा कोणाचा? 
वाहिन्यांची ही ऍप्स हा केबलला पर्याय ठरू शकतो का? की ऍप लॉन्च करून वाहिनीने आपलाच प्राईम टाईमचा प्रेक्षक गमावला आहे, हा मुद्दाच नाही. त्यांचा प्रेक्षक त्यांच्याकडे राहणारच आहे. टीव्हीवर की स्मार्ट फोनवर हाच मुद्दा आहे! वेगवेगळ्या माध्यमाला वेगवेगळी प्रेक्षक संख्या लाभलीय हा मुद्दा त्यातून अधोरेखित होतोय. यामध्ये फायदा आहे तो वाहिनी आणि प्रेक्षक अशा दोघांचाही! 

काय बरं, काय उत्तम? 

स्टार ग्रुपने पहिल्यांदा ऍपविश्‍वात पाऊल टाकून हॉटस्टार हे ऍप लॉन्च केलं. हे ऍप सगळ्या ऍपमध्ये वरचढ ठरलं आहे. या ऍपवर व्हिडीयो पाहताना बफर होत नाही; पण ओ झी ऍपवर व्हिडीयो सुरू झाल्यावर सुरुवातीला एक मिनीटभर व्हिडीयो नीट दिसत नाही. ब्लरसारखं दिसतं आणि मध्येच एखादी जाहिरात आल्यावर पुन्हा व्हिडीयो सुरू होताना ब्लर दिसतं आणि मग नीट दिसू लागतं. त्यामुळे ऑनलाईन प्रेक्षकांना ओ झी ऍप तितकंसं पसंत नाही. याविषयी ते व्हिडीओखाली कमेंटही वारंवार करत असतात. वूट ऍप ठीकठाक आहे; पण आपल्या आवडत्या मालिकेचे व्हिडीयो पाहणं तसं त्रासदायकच आहे. या ऍपवर सर्च करणं जरा कंटाळवाणं वाटतं. हॉटस्टारचं दिसणं आणि त्यांनी दिलेल्या सुविधा पाहता त्यांचे ऍप या साऱ्यांच्या तुलनेत सध्या तरी उजवे वाटतेय.  

पूर्वप्रसिद्धी सकाळ मुंबई आवृत्ती 

८ एप्रिल २०१७

राजकुमारी अनुष्का

'सुपर' या तेलुगू चित्रपटातून अभिनयाच्या कारकिर्दीला सुरुवात करणाऱ्या अनुष्काचे 2009 मध्ये प्रदर्शित झालेल्या "अरुंधती' चित्रपटामुळे दाक्षिणात्य सिने क्षेत्रात स्थान निर्माण झाले. त्यानंतर "बिल्ला', "मिर्ची', "नागावल्ली', "सिंघम', "वेदम', "रुध्रमादेवी' आणि आता "बाहुबली'मधील देवसेना. अनुष्काने साकारलेल्या सगळ्याच भूमिकांमध्ये वेगळेपण दिसते. खरेतर ती साक्षात राजकुमारीच आहे...

अभिनेत्री अनुष्का शेट्टी हे तेलुगू आणि तमिळ सिने क्षेत्रातील उल्लेखनीय नाव. "बाहुबली 2- द कन्क्‍लुजन'मुळे आता तिची जागतिक स्तरावर ओळख निर्माण होतेय. तिने साकारलेली देवसेना प्रेक्षकांच्या पसंतीस उतरली आहे. राजकुमारी देवसेनासारखा लूक सगळीकडे लोकप्रिय होतोय. यूट्युबवर देवसेना लूक या नावाने काही व्हिडीओज पोस्ट करण्यात आले, ते बघून अनेकांना देवसेना लूकविषयी कुतूहल निर्माण झाले. गुगलवरही तिचे देवसेना लूकमधील फोटो सर्च केले जात आहेत. इतकेच नाही तर प्री वेडिंग फोटो शूटमध्येही देवसेना लूक नववधूंच्या अधिक पसंतीस उतरला आहे.

साहजिकच त्यामुळे अनुष्काविषयी जाणून घ्यायची उत्सुकता सर्वांना आहे. अभिनय क्षेत्रात येण्यापूर्वी अनुष्का योगाभ्यासाची शिक्षिका होती. तिला सुरुवातीला एका कन्नड चित्रपटात काम नाकारले गेले; पण तिने आपला ध्यास सोडला नाही. 2005 तिने "सुपर' चित्रपटातून अभिनयाला सुरुवात केली. त्यानंतर तिची अभिनयातील घोडदौड सुरूच राहिली. "विक्रमारकुडू' हा तिने एस. एस. राजामौलींसोबत केलेला पहिला चित्रपट होता. अनुष्का राजामौलींना आपल्या गुरूस्थानी मानते. "अरुंधती'मध्ये तिने कमालच केली. या हॉरर काल्पनिक चित्रपटात तिने अरुंधती राणीची भूमिका साकारली जी दुष्टांचा संहार करते. अनुष्काने आपल्या अभिनय कौशल्याने अरुंधतीची भूमिका अजरामर केली. त्यामुळे तिच्यावर कौतुकाचा वर्षाव झाला. स्विटी या आपल्या खऱ्या नावाप्रमाणेच तिने गोड चेहऱ्याने आपली छाप पाडली. साहजिकच रुध्रमादेवी चित्रपटातही तिने स्वतःला इतके झोकून दिले की तिच्याशिवाय ही भूमिका दुसरे कुणीच करू शकत नाही, हे तिच्या चाहत्यांच्या मनावर ठसले. "अरुंधती' आणि "रुध्रमादेवी'तील भूमिकेसाठी फिल्मफेअरसह अनेक पुरस्कारांची तिच्यावर बरसात झाली. राजकन्या, राजकुमारी किंवा देवी अशाच भूमिकांमध्ये अनुष्का दिसणार की काय, असे वाटत असताना तिने प्रभाससोबत "बिल्ला' आणि "मिर्ची' चित्रपट केले. त्यामुळे अनुष्का मॉडर्न लूकमध्येही तितकीच सुंदर दिसू शकते, हे सर्वांनाच पटले. पाश्‍चिमात्य वेशभूषा आणि प्रभाससारखा स्टार अभिनेता तिच्यासोबत काम करत असतानाही अनुष्का कशातच कमी पडली नाही. या दोन चित्रपटांमुळे प्रभाससारखा चांगला मित्र तिला मिळाला. इतकेच नव्हे, तर या दोघांनी एकत्र खूप चित्रपट करावेत, असे त्यांच्या चाहत्यांना वाटू लागले. अनुष्का आणि प्रभासचा चाहता वर्ग सोशल मीडियावर खूपच प्रभावी आहे. प्रभास आणि अनुष्का फॅन क्‍लब अशा नावांनी कित्येक अकाऊंट्‌स आहेत. जिथे प्रभास आणि अनुष्काचे फोटो आणि व्हिडीओज पोस्ट केले जातात. इतकेच नव्हे तर त्यांच्या चाहत्यांना वाटतेय की त्या दोघांनी लग्न करावे; पण अनुष्काला तर तिच्या आई-वडिलांनी निवड केलेल्या मुलाशीच लग्न करायचे आहे. अनुष्काने आतापर्यंत कॉलीवूड आणि टॉलीवूडच्या सुपरस्टार अभिनेत्यांबरोबर काम केलेय. ज्यामध्ये रजनीकांत, नागार्जुन, सूर्या, रवी तेजा आणि प्रभास यांचा समावेश आहे. 

'रुध्रमादेवी'साठी तिला पाच कोटी मानधन मिळाले तेव्हा ती दाक्षिणात्य सिने क्षेत्रात सर्वांत जास्त मानधन घेणारी अभिनेत्री ठरली. "बाहुबली'च्या दोन्ही भागांमध्ये मातब्बर कलाकारांची फौज आहे; पण अनुष्का कुठेही कमी पडत नाही. "बाहुबली'च्या पहिल्या भागात काही मोजकेच सीन तिच्या वाट्याला आले होते; पण दुसऱ्या भागात मात्र तिने आणि प्रभासने प्रचंड मेहनत घेतलीय. ती पडद्यावर दिसतेच आहे. "बाहुबली'प्रमाणेच अनुष्काने साकारलेली देवसेनाही प्रेक्षकांना भावतेय. "बाहुबली'च्या पहिल्या भागानंतर तिचा "रुध्रमादेवी' प्रदर्शित झाला आणि तो खूपच गाजला. त्यानंतर तिने लगेचच "साईज झीरो' या चित्रपटातील सौंदर्या नावाच्या लठ्ठ मुलीची भूमिका साकारली. तिला या चित्रपटात सुरुवातीला वजन वाढवून नंतर कमी करायचे होते. हा समतोल आणि त्यातील वेगळेपणा तिने उत्तमरीत्या साधला. देवसेना साकारल्यानंतर आता तिचा "भागमती' येतोय. यात आजच्या युगाची एक रोमांचक गोष्ट मांडण्यात आलीय. यातही अनुष्का आपला वेगळा ठसा उमटवेल, हे वेगळे सांगायला नकोच. तिचा मोठ्या पडद्यावरील वावर, डौल, शान यामुळे ती अष्टपैलू अभिनेत्री ठरलीय. खरेच अनुष्काचा अभिनय पाहताना साक्षात राजकुमारीच अवतरलीय असेच वाटते...

पूर्वप्रसिद्धी सकाळ मुंबई आवृत्ती 

साहो रे बाहुबली!

मुन्ना, बिल्ला, डार्लिंग, मिस्टर परफेक्‍ट, यंग रिबेल स्टार, मिर्ची सिनेमातला जय आणि आता बाहुबली अशा विविध नावांनी ओळखला जाणारा लाडका प्रभास. काही वर्षांपूर्वी फक्त तेलुगू अभिनेता म्हणून चर्चेत होता; पण त्याच्या बाहुबली सिनेमाने संपूर्ण जगाचं लक्ष वेधलं. तो आता जागतिक स्तरावरचा अभिनेता म्हणून नावारूपास येतोय. त्याच्या 15 वर्षांच्या अभिनय कारकिर्दीत तो टप्प्याटप्प्याने यशाच्या शिखरावर पोहोचला. बाहुबली प्रभासचा अभिनय प्रवास कुणालाही थक्क करेल असाच आहे...

लायब्ररीत पुस्तक आणायला गेले तेव्हा एक बाई ग्रंथपालांशी बोलत होत्या. मी बाहुबली सिनेमा तीन तीन वेळा पाहिला. फक्त प्रभासला बघण्यासाठी. त्यांचं ते बोलणं ऐकूण मलाही कुतूहल वाटलं. त्या दिवशी घरी आल्यानंतर प्रभास कोण आहे तरी कोण? असं म्हणून त्याची माहिती काढली. त्यानंतर त्याचे सात सिनेमे पाहिले. तेव्हा कळलं प्रभास या नावात काय जादू आहे ती. त्याचा एखादा सिनेमा जरी पाहिला तरी आपण त्याचे चाहतेच होऊन जातो.

त्याची संवाद म्हणण्याची शैली, त्याचं हास्य, त्याचं मध्येच एखादा संवाद इंग्रजीत बोलणं, त्याचा डान्स, त्याची ऍक्‍शन, इतर सहकलाकारांसोबतचा वावर सारं काही प्रेमातच पाडतं आपल्याला. बाहुबलीचा दुसरा भाग प्रदर्शित झाल्यापासून या सिनेमाच्या आणि प्रभासवरच्या प्रेमापोटी अनेक चाहत्यांनी हा सिनेमा पाहण्यासाठी काय काय करामती केल्यात हे बातम्यातून येतंच आहे. बाहुबली सिनेमा हा भारतासाठी अभिमानाची गोष्ट आहे, असं बोललं जातंय. जगभरातून या सिनेमाचं कौतुक होतंय. यामागे सर्व टीमची मेहनत आहे; पण खास करून आपलं सर्वस्व पणाला लावलं ते प्रभासने आणि त्याचाच परिणाम हा भव्य दिव्य स्वरूपात दिसून येतोय. त्याचे चाहते अक्षरशः वेडे झालेत. प्रभासचं किती आणि कसं कौतुक करावं यासाठी आता शब्दच सापडत नाहीत. अशी अवस्था आहे; पण प्रभास अजूनही तसाच आहे... नम्र! जसा तो पहिला सिनेमा प्रदर्शित झाल्यानंतर होता. 2002 मध्ये प्रभासने आपल्या अभिनय कलेची सुरुवात केली. ईश्‍वर हा त्याचा पहिला सिनेमा. या सिनेमाने चांगली कमाई केली; पण प्रभासची खास ओळख झाली नाही. यानंतर आलेल्या वर्षम सिनेमाने त्याला तेलुगूमध्ये नाव मिळालं. मग 2005 मध्ये आलेला छत्रपती नावाचा सिनेमा एस. राजामौलींसोबतचा त्याचा पहिला सिनेमा होता. हा सिनेमा हिट ठरला. त्यानंतर प्रभास यशाची पायरी वर वर चढतच राहिला; पण खास उल्लेख करावासा वाटतो ते 2010 मध्ये प्रदर्शित झालेल्या डार्लिंग या सिनेमाचा. डार्लिंगमुळे प्रभासला लोकप्रियता मिळाली. चाहत्यांचं प्रेम मिळालं आणि आणि सर्वोकृष्ट अभिनेत्याचा पुरस्कारही. प्रभास तेलुगू इंडस्ट्रीचा सुपरस्टार झाला.

प्रभास सिनेमामध्ये जे पात्र साकारतो तो तसाच आहे असं चाहत्यांना वाटतं आणि त्याचे चाहतेही त्याला त्याच नावाने ओळखू लागतात. डार्लिंग सिनेमानंतर प्रभास चाहत्यांना डार्लिंग म्हणू लागला आणि त्याचे चाहते त्याला डार्लिंग म्हणून लागले. त्याच्या सोशल मीडिया अकाऊंटवर त्याने चाहत्यांना प्रेमाने डार्लिंग असं संबोधलेल्या कित्येक पोस्ट सापडतील. डार्लिंग आणि मिस्टर परफेक्‍ट हे दोन सिनेमे रॉमॅन्टिक कॉमेडी प्रकारात मोडणारे होते आणि त्यात दाक्षिणात्य स्टाईल ऍक्‍शनही होती. या दोन्ही सिनेमांत त्याच्यासोबत काजल अग्रवाल ही नायिका होती. या सिनेमातली गाणी आणि काही संवाद खूप गाजले. प्रभास आणि काजलची जोडी खूपच छान दिसली. अनेकांना त्यांची जोडी खूप आवडली. काजल सिनेमात प्रभासला हाक मारते. त्यात खूप वेगळेपण आहे. ते एकमेकांना पाहून संवाद म्हणताना मान हलवतात. दोघांचं अचूक टायमिंग हे सारं काही प्रेक्षकांना खूप भावतं. दोघांची गाणीही हिट आहेत. त्यानंतर अनुष्का शेट्टीसोबत प्रभासचे चार सिनेमे झाले. तेही लोकप्रिय झाले. बाहुबलीच्या दोन भागांचं यश तर आपल्यासमोर आहे. या दोघांची केमिस्ट्रीही प्रेक्षकांनी तितकीच उचलून धरली. अनुष्काबरोबरचा मिर्ची हा सिनेमा हिट झाला. त्यानंतर प्रभासने बाहुबलीचं कॉन्ट्रॅक्‍ट साईन केलं. मग सिनेमासाठी पाच वर्ष स्वतःला वाहून घेतलं. या वेळी त्याला अनेक निर्माते प्रलोभनं दाखवत होते. त्याच्या घरी फेऱ्या मारत होते. इतकंच कशाला त्याचं सिनेमाप्रती समर्पण इतकं की त्याने आपलं लग्नही पुढे ढकललं. आता दिग्दर्शक सुजीथ यांच्या साहो नावाच्या धम्माल ऍक्‍शपटात तो काम करतोय. त्याचा टिझर हिंदीसह सर्व दाक्षिणात्य भाषांमध्ये प्रदर्शित झाला आहे. सिनेमा पुढच्या वर्षी एप्रिल महिन्यात प्रदर्शित होईल. पहिल्याच सिनेमापासून प्रभासची माचो आणि चार्मिंग पर्सनॅलिटी बनली होती. त्यामुळे प्रभासचा सिनेमा बघायला जाताना चाहते काही प्रश्‍नांविषयी कुतूहल असतं. जसं की या सिनेमात त्याची एंट्री कशी असेल. त्याचे ऍक्‍शन सीन्स कसे असतील. गाण्यांमध्ये डान्स कसा असेल? त्याचा नायिकेसोबतचा पहिला सीन कसा असेल. तो नायिकेला कसं प्रपोज करेल. असे अनेक प्रश्‍न चाहत्यांना पडतात आणि ते पूर्ण सिनेमाभर त्याचा पडद्यावरील वावर पाहून थक्क होतात. प्रभास व्यक्तिशः लाजाळू स्वभावाचा आहे. त्याचं त्याच्या चाहत्यांवर विशेष प्रेम आहे. त्यांना तो कधीच नाराज करत नाही. त्यामुळे थिएटरमधून बाहेर पडताना प्रेक्षकांच्या तोंडी साहो हाच शब्द उच्चारला जातो. सध्या बाहुबलीचा दुसरा भाग पाहताना प्रेक्षकांची प्रतिक्रियाही अशीच आहे, "साहो रे बाहुबली...' बाहुबली हे सिनेमाचं नाव असलं तरी ते आता प्रभासचंच दुसरं नाव होऊन गेलंय आणि "साहो रे बाहुबली' हे गाणं म्हणून नाही तर प्रेक्षकांच्या त्याच्याप्रती त्याच भावना आहेत.

प्रभासच्या सिनेमातील नायिका....(चौकट)
प्रभासने आतापर्यंत त्रिषा, असिन, इलियाना डिक्रूज, कंगना राणावत, तापसी पन्नू, काजल अग्रवाल, अनुष्का शेट्टी, नयनतारा, तम्मनाह या नायिकांसोबत काम केलं आहे; पण त्याची लोकप्रिय जोडी ठरली ती अनुष्का आणि काजलसोबत. त्याच्या चाहत्यांना त्याला अनुष्का आणि काजलसोबत बघायला अधिक आवडतं.

प्रभासविषयी थोडक्‍यात... (चौकट)
व्यंकट सत्यनारायण प्रभास राजू उप्पलपती असं प्रभासचं पूर्ण नाव. भक्त कन्नप्पा, गीतांजली हे त्याचे आवडते तेलुगू सिनेमे. प्रभास राजकुमार हिरानीचा चाहता आहे. त्याने मुन्नाभाई एमबीबीएस आणि 3 इडियट्‌स हे सिनेमे जवळजवळ 20-25 वेळा पाहिले आहेत. रॉबर्ट डे निरो हा प्रभासचा आवडता हॉलीवूड कलाकार. प्रभास हा पहिला दाक्षिणात्य कलाकार आहे ज्याचा पुतळा वॅक्‍स म्युझियममध्ये उभारण्यात आला. प्रभासला वाचनाची खूप आवड आहे. त्याच्या घरातच एक लायब्ररी आहे. फाऊंटन हेड त्याचं आवडतं पुस्तक. त्याला खेळाचीही प्रचंड आवड आहे. खासकरून व्हॉलीबॉल खेळायला आवडतं. त्याच्या घराच्या जवळच त्याने व्हॉलीबॉल कोर्ट केलाय. मित्रांसोबत खेळण्यासाठी. त्याला वाटतं हा खेळ हाच उत्तम व्यायाम आहे. प्रभास निसर्गात रमतो. त्याला पक्ष्यांना पिंजऱ्यात ठेवणं आवडत नाही. म्हणूनच घरासमोर सुंदर बाग करून काही पक्ष्यांना त्याने बागेत ठेवलंय. चिकन बिर्याणी ही त्याची आवडती डिश. प्रभासला काळा रंग आवडतो आणि सूटही करतो. 

पूर्वप्रसिद्धी - सकाळ मुंबई आवृत्ती